لب خاموش نمودار دل پرسخن است

امان خدا

پنجشنبه, ۱۸ خرداد ۱۳۹۶، ۰۴:۲۱ ق.ظ

اگر بچه که بودیم به جای گفتن:

دیوار موش دارد و موش گوش دارد، میگفتند:

"فرشته ها در حال نوشتن هستند..."

نسلی از ما متولد میشد که به جای مراقبت مردم، "مراقبت خدا" را در نظر داشت.

قصه از جایی تلخ شد که در گوش یکدیگر با عصبانیت خواندیم:

بچه را ول کردی به امان خدا !

ماشین را ول کردی به امان خدا !

خانه را ول کردی به امان خدا !

و اینطور شد که "امانِ خدا" شد مظهر ناامنی!

مظهر خدا امن ترین جاست اتفاقا. فراموش نکنید.

۰ نظر موافقین ۹ مخالفین ۰ ۱۸ خرداد ۹۶ ، ۰۴:۲۱
holy mind

ای جان

يكشنبه, ۷ خرداد ۱۳۹۶، ۱۰:۵۸ ب.ظ

ای جان و دیگر هیچ ^__^

 کلیک 

۹ نظر موافقین ۸ مخالفین ۰ ۰۷ خرداد ۹۶ ، ۲۲:۵۸
holy mind

پوست کلفت

يكشنبه, ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۶، ۰۷:۱۵ ب.ظ

ادمی در پس تجربه ها پوست کلفت می شود. شده ام پوست کلفتِ تجربه هایِ زندگی .

۲ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۳۱ ارديبهشت ۹۶ ، ۱۹:۱۵
holy mind

خاطر که حزین باشد

دوشنبه, ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۶، ۱۰:۵۹ ب.ظ

دنیا خیلی جای راحتتری می شد اگر آدم‌ها به قول الکترونیکی‌ها دیجیتال یا به قول اهل هنر سیاه و سفید بودند. اما کار وقتی سخت می شود که با نیم سایه‌ها مواجه می‌شوی ،نه تاریک است نه روشن. آدم بالفطره، البته اگر به فطرت انسانی معتقد باشی، عاشق زیباییست و وقتی این زیبایی‌ها با زشتی‌هایی مخلوط می شود واقعا عذاب آور است. یادم هست بچه که بودم هیچ رقم باورم نمی شد که یک خانم زیبا بدجنس باشد و خدا را شکر توی داستان‌ها و کارتون‌ها همیشه خوب‌ها را از بدها از روی قیافه شان می‌شد تشخیص داد. از آن زمانی که می‌فهمی دیگر به قیافه آدم ها نمی شود آنقدرها هم اعتماد کرد، دیگر داری شروع به بزرگ شدن می‌کنی. وقتی که با دنیای آدم‌هایی آشنا می‌شوی که "زرنگ"اند، آدم‌هایی که "منافع" دارند و حتی گاهی آدم هایی که دیگر در باورشان "دروغگو" دشمن خدا نیست. در این مسیر گاهی خسته می‌شوی و گاهی حتی به این فکر می‌کنی که دیگر باید همرنگ جماعت شد.  یک جایی در قرآن هست که خیلی برایم گیرا و جذاب است، آنجا که می‌گوید " و من یکفر بالطاغوت و یومن بالله". توی این چند سالی که از زندگیم گذشته، پای حرف هر کس که نشسته‌ام، به هر نحو و از طریق هر رسانه ای، همه به چیزی "ایمان" دارند. یک حقیقت را بدون استدلال کلامی پذیرفته‌اند و آن را باور خود قرار داده‌اند و بر اساس آن زندگی می‌کنند، بازه این حقیقت از امور پیچیده‌ای مانند توحید تا حرفی به ظاهر ساده مانند "باید از زندگی لذت برد" نوسان دارد و می‌توانم به قطعیت خوبی بگویم که هیچ انسانی نیست که بی ایمان زندگی کند و این ایمان آنقدر پیچیده است که گاهی آدم هایی را می بینی که به دروغ می‌گویند بی ایمانند و به این دروغ تا مغز استخوانشان ایمان دارند.نمیدانم این حرفم را چقدر باور می‌کنی که "از آدم‌ها دلگیر نمی‌شوم". مدتهاست که یاد گرفته ام با آنکه "کلکم راع و..." ولیکن نباید و نمی‌توان کاسه داغتر از آش شد. وقتی که آدم ها صاحبی دارند انقدر دلسوز که اگر می‌دانستند میزان حب او را به خود در دم جان می‌دادند و وقتی ... خلاصه که گاهی دلم میسوزد و گاهی حتی از کاری که آدم‌ها با خود می‌کنند خسته می شوم ولی از آنجا که خود هنوز "رطب‌خورده‌ام"تنها سعی می‌کنم عبرت بگیرم و بگذرم. گاهی به قول یکی از دوستان وبلاگ نویس "قند روحم می‌افتد" و دلم می‌خواهد پای حرف‌های یک آدم شیرین (مثل آقای مجتهدی یا آقای دولابی) بنشینم. دلم می‌خواهد یکی را پیدا کنم که حرفش شفا باشد، گاهی از دردهایم خسته می‌شوم. داشتم به این متن پر از "خستگی" نگاه می‌کردم  یاد توصیه‌ای از امام صادق به فرزندانشان افتادم که "إیّاکَ والکَسَلَ والضَّجَرَ ؛ فإنّهما یَمنَعانِکَ مِن حَظِّکَ مِن الدنیا والآخِرَةِ"، دیگر فکر می‌کنم باید برخاست و به فکر چاره بود.

 

 + امام صادق علیه السلام فرمودند: 

 از تنبلى و بى حوصلگى، بپرهیز؛ زیرا که این دو خصلت، تو را از بهره دنیا و آخرتت باز مى دارند. الکافی: 5 / 85 / 2 منتخب میزان الحکمه: 492
۱ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۱۸ ارديبهشت ۹۶ ، ۲۲:۵۹
holy mind

روزم مبارک

سه شنبه, ۱۲ ارديبهشت ۱۳۹۶، ۰۸:۱۲ ق.ظ

وقتی سی نفر در کلاست نشسته اند، حس می کنی سی خانواده در چند نسل را پیش خود داری. هرچه بگویی، انگار در مقابل هزاران نفر گفته ای. 
آسان نیست وقتی ذهنت پر از مشغله ی این دنیاست، همه را در عرض پنج دقیقه از ذهنت دور کنی و با فراغ بال و با لبخندی مهربان وارد کلاس شوی. 
اصلا راحت نیست خودت انرژی نداشته باشی ولی به آن ها که مخاطبت هستند، انرژی دهی. 
چه مرد باشی چه زن، می دانی وارد کلاست که بشوی، همه به سر و وضع و ظاهرت نگاه می کنند. از طرفی باید ظاهری آراسته داشته باشی و از طرفی نمی توانی خیلی به خودت برسی. آسان نیست وقتی آدم های هفده هجده ساله حتی طرز راه رفتنت را هم برانداز کنند، تو شروع کنی به تدریس.
اصلا کار ساده ای نیست با کسی که تیک عصبی دارد، کار کنی و خنده ات نگیرد. خیلی سخت است بارها حرفی را باحوصلهذ تکرار کنی و بعد از آن توی چشمانت نگاه کنند و بگویند «خب؟».باید همه را به یک چشم نگاه کنی صرف نظر از آن که پدرش کارگر است، یا دکتر است یا کارگردان. 
سخت است وقتی باید به زبان بیگانه از مباحثی حرف بزنی که خیلی ها حتی به زبان مادری کوچک ترین ایده ای از آن ندارند.باید مواظب باشی هیچ بحثی راه نیاندازی که به کسی بربخورد. از معمولی ترین موضوعات اجتماعی مانند بی پولی، طلاق و اعتیاد هم که حرف بزنی، حتما یکی پیدا می شود که یا پدر ندارد یا والدینش طلاق گرفته اند، و یا بی پول و معتادند. 
فکر کن از این کلاس که به آن کلاس می روی، آن چنان رفتار کنی که انگار مطالب کاملا تازه اند و مخاطبانت فکر کنند خود به درک و کشف مطلبی رسیده اند و بگویند «وای چقدر آسان بود!»
از همه ی این ها که بگذریم، گاهی می شنوی یکی از آن ها که سابقا به او تدریس کرده ای، دیگر در این دنیا نیست. سخت است بشنوی و جلوی سی چهل جفت چشم، نزنی زیر گریه.  بعضی ها حتی نمی دانند این ها که نوشته ام یعنی چه. تا معلم نباشی، نمی دانی. تا تدریس در خونت نباشد.اما از توی معلم که بپرسند می گویی همه ی مشکلات تدریس می ارزد به لذت آن لحظه که مخاطبانت یاد می گیرند و به تو لبخند می زنند.می گویی می ارزد... به خدا می ارزد.

۷ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰ ۱۲ ارديبهشت ۹۶ ، ۰۸:۱۲
holy mind

اینها همان روان شناسان بالذات اند

جمعه, ۸ ارديبهشت ۱۳۹۶، ۱۰:۳۸ ب.ظ

اگر پزشک با درد های مردم سر وکار دارد، سر و کار روانشناس و مشاور با غم های مردمست، همان طور که پزشک باید تدابیری بیندیشد که دردهای بیمار جسمش را مبتلا نکند، روانشناس هم باید مراقب روحش در برابر غم هایی که همه روزه احاطه اش می کند باشد و اما کار روانشناس و مشاور  در این زمینه دشوارتر است، زیرا پزشک اگر زخمی در بدن داشته باشد به راحتی می تواند بپوشاندش و راه ورود دردی به بدن خویش را ببندد اما پوشانیدن زخم های روحی به این سادگی نیست و روانشناس باید چنان به این زخم ها آگاه باشد که مبادا غمی از این طریق راهی برای ورود به روحش بیابد.*

++ روانشتاس ومشاور بودن نه به درس است نه به رشته، این هایی که وقتی به چشم هایت نگاه می کنند، ته دلت را می خوانند، اینها همان روانشناسان بالذات اند که دوست داشتی ترین موجودات عالمند

++ پست قبلی ما هم سوژه ی رادیو بلاگیها شد بنده از همین بلاگفا جایزه ی خودم را تقدیم پدر و مادر عزیزم میکنم : دی  کلیک 

* به مناسب نهم اردیبهشت روز جهانی روانشناس و مشاور 

۲ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۰۸ ارديبهشت ۹۶ ، ۲۲:۳۸
holy mind

توصیه های مرا جدی بگیرید

يكشنبه, ۲۷ فروردين ۱۳۹۶، ۰۷:۰۶ ب.ظ

جا دارد دراین پست به صورت مفید و مختصر یک توصیه به خانم ها برای شناخت اخلاقیات همسر آینده شان بکنم : 

اگر فرد مورد نظر شما از آن دست افرادی است که با لباس رسمی مانند شتر مرغ و با سرعت زیاد عرض خیابان را طی میکند و هیچگونه توجهی به چراغ و خط عابر و پل عابر ندارد ، او فردی خودخواه ، مستبد ، احمق و بی تربیت است! ضمنا نامبرده جوراب هایش بو میدهد >___< از ما گفتن بود!


+ منتظر توصیه های بعدی ما باشید . توصیه های دیگر در پست های آتی!!!!! (صدای آگهی بازرگانی)

۸ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۷ فروردين ۹۶ ، ۱۹:۰۶
holy mind

لذت شفافیت

دوشنبه, ۷ فروردين ۱۳۹۶، ۱۱:۲۳ ب.ظ

یکی از مهمترین اصول یک رابطه صحیح، شفافیت است. هر رابطه ای به هر حال مشکلات خاص خودش را دارد،مثل تمام ساحل ها که پستی و بلندی ها و سنگریزه های خودشان را دارند اما مسئله مهم اینجاست، همانطور که در ساحلی از آب های شفاف سنگ ها به راحتی دیده می شوند، دو نفر باید آن قدر با هم روراست باشند که مشکلات و انتظاراتشان را از رابطه به راحتی با هم در میان بگذارند که مبادا بعد ها ناغافل پای رابطه شان روی سنگی برود که قبلا وجودش را گوشزد نکرده اند و رابطه آسیبی غیر قابل جبران ببیند.

۶ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰ ۰۷ فروردين ۹۶ ، ۲۳:۲۳
holy mind

اگه شکسته شدی یعنی هنوز کامل نشدی

چهارشنبه, ۲ فروردين ۱۳۹۶، ۰۸:۲۶ ب.ظ

خیلی سال پیش مستندی درباره ساخت شمشیر سامورایی دیدم، مراحل ساخت شمشیر به این شکل بود، که شمشیر را هر بار به طور کامل می ساختند و سپس آن را بر شی سختی می کوبیدند و اگر شمشیر می شکست، دوباره مراحل ذوب و چکش کاری و صیقل دادن را تکرار می کردند و این قدر این کار را ادامه می دادند تا شمشیر بتواند آن شی سخت را به دو نیم کند. این مستند بعد ها به بزرگترین درس زندگی من تبدیل شد، طوری که هرجایی شکست می خوردم، شکست هایی که خیال می کردم اگر برای من اتفاق بیفتد شاید دیگر نتوانم کمر راست کنم، یاد این مستند و حکایت شمشیر می افتادم و اینکه اگر الان شکست خوردم، به این خاطر است که هنوز به آن مرغوبیت و توان لازم نرسیده ام و جالب اینجاست هربار که طاقت آوردم و آن شکست را پشت سر گذاشتم،این حس قوی تر شدن از دفعه قبل را به وضوح حس کردم.

۷ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰ ۰۲ فروردين ۹۶ ، ۲۰:۲۶
holy mind

چقدر خوب بود که حوصله داشتیم

جمعه, ۲۷ اسفند ۱۳۹۵، ۰۵:۲۹ ب.ظ

 

 خاطرات بلاگفا هیچ وقت برای من فراموش شدنی نیست .

۱۲ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۲۷ اسفند ۹۵ ، ۱۷:۲۹
holy mind
http://online.1abzar.com/user.php?admin=39542&ref=http://http://nemodar.blog.ir/

پشتیبانی